bazen bizim korkyuğumuz ateş ısıtır içimizi... ama ne kadar korksanda o kadar yakar bedenini... korktuğun başına gelir dedikleri gibi... ne ateş,ne su ne bi başkası, tek korktuğum seni başkasına aşkım derken ve öperken görmekti, ne kadar korkmuyorum desemde, nefret ardında sen ve senin sevdiğini getirdi, beni nikah şahidin olarak çağırdın, oysa ben senin aşkınla yanıp küllenmekteydim, küllerim, KÜLLERİM... senin eserin üfle kalbinin üstünde... boşu boşuna pislik etmiyim, en azından üstüme başka kül gelmesin, onda bari tek olmanın tadını çıkarayım...