mutluluk kısa sürer her zaman

tadı damağında kalır insanın..

mutsuzluk insanda yer edinmiştir adeta

yokluğu fark edilir,bir eksiklik hissedilir..

mutluluğu gözlerinde ararım.

göz yaşlarının damlasıyla

alt üst olur hayatım..

uyumaya çalışırım erken vakitte

ne telefon var ne de ses evde!

uykum dağılır bu sessizlikte

ışığı yakar, sandalyeye oturur, resmine bakarım her gece

resminle avuturum kalbimi..

beni sana hatırlatacak bi parçam olmadığını bilirim

sen nasıl bensiz yapabiliyorsan

bende yaparım diye düşünüp

bakmaya bile kıyamadığım resmini ,yakarım

yine sessizlik,yine hüzün,ben senin gibi yapamadım

ışık yanık,ben sandalyede

göz yaşları hala kurumamış,

ama kalbi çoktan durmuş biçimde...